به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «تهران نیوز»، زهرا یوسفی فعال رسانه‌ای در یادداشتی نوشت؛ خیلی ها فکر می‌کنند وقتی جنگ یا یک دوره پرتنش تمام می‌شود، همه چیز به حالت عادی برمی‌گردد؛ اما تاریخ به ما یاد داده است که اینطور نیست. دشمنان ما، چه خارجی و چه داخلی، همیشه به دنبال راه‌های جدیدی برای ضربه‌زدن هستند. 

اگر فکر کنیم که تمام شد، سخت در اشتباهیم. فتنه و جنگ امروز، شکل عوض کرده است؛ دیگر شاید در خیابان‌ها نباشد، اما در ذهن‌ها و فضای مجازی ادامه دارد. جنگ‌های نیابتی و نظامی شاید در مقطعی فروکش کنند، اما جنگ نرم، جنگ ادراکی و نفوذ فکری همواره در جریان است. این جنگ جدید، نامرئی‌تر، فراگیرتر و در عین حال، تعیین‌کننده‌تر برای سرنوشت یک ملت است.

 تبیین؛ اسلحه اصلی نسل ما در جنگ جدید

مهمترین میدان نبرد امروز، «ذهن» نسل‌های جوان، نوجوان و آینده‌سازان ماست. دشمنان می‌دانند که با توپ و تفنگ نمی‌توانند ما را شکست دهند، پس سعی می‌کنند با تحریف حقایق، اعتماد به نفس ملی را هدف بگیرند.

چرا ذهن هدف است؟ زیرا اگر باورهای یک نسل نسبت به هویت، تاریخ و آینده خود متزلزل شود، بنیان‌های فیزیکی یک ملت نیز به تدریج فرو می‌ریزد. 

دشمنان با استفاده از الگوریتم‌ها و فیلترهای هدفمند در شبکه‌های اجتماعی، خوراک فکری آماده‌ای را برای جوانان فراهم می‌کنند که هدف اصلی آن، ایجاد شک و تردید نسبت به هر آنچه مقدس و ملی است می‌باشد.

وظیفه ما سنگین است؛ باید حقایق را شفاف و جذاب برای آنها تعریف کنیم. اگر ما تبیین نکنیم، با دروغ‌ها و اطلاعات غلط، روایت را به دست می‌گیرند. تبیین صرفاً انتقال اطلاعات دشمنان نیست؛ تبیین، بازسازی و ارائه یک روایت قوی و مستحکم در برابر روایت‌های فریبنده است.

 ماجرای دی‌ماه و درس‌های آن (اشاره به حوادث اخیر)

به یاد بیاورید حوادثی را که در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه امسال شاهد بودیم؛ این وقایع یک زنگ خطر جدی بود. این‌ها شورش‌های خودجوش نبودند، بلکه بخشی از یک عملیات برنامه‌ریزی‌شده با هدف براندازی و ایجاد ناامنی بود. نسل جدید باید بداند که آن اغتشاشات چه اهدافی داشت.

برخی از اهداف دشمن عبارتند از:

 ۱. ایجاد تفرقه؛ دامن زدن به اختلافات قومی، مذهبی و طبقاتی برای تجزیه انسجام ملی.

 ۲. ضربه به امنیت مردم: ایجاد وحشت عمومی و از کار انداختن چرخ‌های اقتصادی و اجتماعی کشور.

۳. تخریب چهره کشور در عرصه جهانی: تبدیل اعتراضات داخلی به یک بحران بین‌المللی برای توجیه مداخالت خارجی.

ما باید به جوانان، نوجوانان و فرزندانمان بگوییم که چه کسانی آتش‌بیار معرکه بودند و چه کسانی برای آرامش مردم ایستادند.

شکستن پازل روایتی دشمن مستلزم این است که بدانیم طراحی این بحران‌ها از کجا صورت می‌گیرد و هدف نهایی آنها چیست.

اگر ریشه این حوادث را صرفاً در مشکلات معیشتی ببینیم، فریب خورده‌ایم؛ چرا که این مشکلات ابزار و بهانه بودند، نه هدف اصلی.

مراقب باشیم قهرمان و جلاد عوض نشود!

خطرناک‌ترین بخش فتنه زمانی است که جای «شهید» و «جلاد» عوض شود. دشمن با هنرمندی تمام، کسانی که برای حفظ کشور جان دادند را بدنام کرده و کسانی که نظم و امنیت را به هم زدند، قهرمان جلوه می‌دهد. این بازی معکوس، با استفاده از احساسات پاک جوانان صورت می‌گیرد؛ جوانانی که تشنه عدالت هستند، اما منابع اطلاعاتشان آلوده شده است.

وظیفه ما روشنگری است تا نسل آینده بتواند تشخیص دهد دوست از دشمن را بشناسد. امروز دشمن لباس دلسوز و اصلاح‌طلب بر تن می‌کند. این نسل باید بفهمد انگیزه‌های واقعی پشت پرده حوادث چه بود؛ نه شعارهای سطحی و احساسی تا بتواند از دستاوردهای کشور و خانواده خود در برابر هجمه‌های نرم دفاع کند.

این تشخیص نیازمند داشتن منطق قوی و اطلاعات تاریخی مستند است تا تحت تأثیر موج‌های احساسی قرار نگیرند.

باید هوشیاری دائمی داشت چرا که دشمن منتظر لحظه غفلت ماست. به محض اینکه فکر کنیم کار تمام شده، با یک شایعه جدید، یک ویدئوی دست‌کاری‌شده، یا یک فراخوان در فضای مجازی دوباره فعال می‌شوند. هوشیاری ما نباید فصلی باشد؛ باید دائمی باشد.

این هوشیاری در گرو آگاهی و مطالعه دقیق تاریخ معاصر است. اگر جوان ما بداند که در دوره‌های قبل چگونه جنگ‌ها و فتنه‌ها مدیریت شده‌اند، در برابر تکرار سناریوهای قدیمی، مقاومت بیشتری نشان خواهد داد.

 دشمن با تولید محتوا سعی در ایجاد یک الگوی رفتاری مخرب دارد. ما باید در برابر آن، الگوی رفتاری مسئولانه، متفکر و آگاهانه در فضای مجازی معرفی کنیم. توانایی ما در نقد سازنده و دفاع منطقی از حقایق، سد اصلی آنها خواهد بود.

نتیجه‌گیری: آینده در گرو فهم امروز

جنگ ایدئولوژیک و روانی تمام نشده است. کلید پیروزی ما در این مرحله، انتقال درست و صادقانه وقایع به نوجوانان و جوانان است. اگر بتوانیم حقیقت را به زبان قابل فهم و جذاب به آنها منتقل کنیم، نقشه‌های دشمن برای نسل‌های آینده نقش بر آب خواهد شد.

هوشیار باشیم و آگاه بمانیم. این بزرگترین ادای دِین ما به آینده این سرزمین است. فراموش نکنیم جنگ تمام نشده، بلکه ابزار جنگیدن تغییر کرده است.

انتهای خبر/*