کد خبر 81701
۱۸ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۳:۵۰

حجت‌الاسلام قرائتی در یکی از درس‌های قرآن خود با اشاره به ایمان در حال اضطرار، سرنوشت امتی که در آن ظلمی روا شود را حرام شدن طیبات عنوان کرده است.

به گزارش آفتاب ری؛ حجت‌الاسلام «محسن قرائتی» استاد تفسیر قرآن کریم که بیش از 32 سال است به تدریس معارف قرآن و اهل‌بیت(ع) می‌پردازد، سال گذشته در نظر‌سنجی مردمی به عنوان محبوب‌ترین چهره قرآنی انتخاب شد به همین جهت برگزیدن نام «معلم دوست ‌داشتنی» برای او دور از واقعیت نیست. در ادامه، بخشی از این مطالب با موضوع «داستان بنی‌اسرائیل» که در 31 فروردین‌ماه سال 1360 در برنامه درس‌هایی از قرآن ایراد شده است تقدیم مخاطبان می‌شود. نکته 1) ایمان آن است که هم به دل باشد و هم به زبان و هم در عمل نشانه داشته باشد. اما بعضی ایمان‌شان فقط به زبان است. نکته 2) قرآن می‌گوید: «فَإِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ یُشْرِکُونَ»(عنکبوت/65) وقتی انسان گیر می‌کند، می‌گوید: یا الله «فَلَمَّا نَجَّاهُمْ» و بعد از نجات بعضی‌ها جفتک می‌زنند و فراموش می‌کنند؛ هر وقت‌ گیر می‌کنند مؤمن می‌شود به این ایمان در حال اضطرار می‌گویند. نکته 3) فرعون وقتی داشت غرق می‌شد، گفت: «آمنتُ» ‌ای خدا ایمان آوردم. آیه نازل شد: حالا ایمان آوردی؟ توبه، برای وقتی است که انسان به مرز اضطرار نرسیده باشد حالا دیگر برای تو فایده‌ای ندارد. نکته 4) این قدر افرادی هستند که قول می‌دهند، «آتانا مِنْ فَضْلِهِ»(توبه/75) اگر مثلاً خدا به ما پول بدهد ما حتماً کمک می‌کنیم «فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ»(توبه/76) همین که خدا وضع او را بهتر کرد، فراموش می‌کند. نکته 5) قرآن می‌گوید: «إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ»(ابراهیم/34) انسان ظلم می‌کند و ناسپاس است. «إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغى‏ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‏»(علق/7-6) انسان وقتی شکمش سیر شد، دست به یاغی‌گری می‌زند. «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفی‏ خُسْرٍ»(عصر/2) امتی که طیبات بر آنها حرام می‌شود نکته 6) خدا می‌گوید: ‌ای امت کاری نکنید که اگر چیزی به شما داده‌ام پس بگیرم «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذینَ هادُوا»(نساء/160) به خاطر ظلمی که از آن ملت سرزده «حَرَّمْنا عَلَیْهِمْ طَیِّباتٍ» طیبات را برایشان حرام کردیم. نکته 7) خدا درباره امتی که طیبات بر آنها حرام شده است، می‌فرماید: «فَبِما نَقْضِهِمْ میثاقَهُمْ»(نساء/155) آن امت پیمانشان را نقض کردند. «وَ کُفْرِهِمْ بِآیاتِ اللَّه»(نساء/155) به آیات خدا کفر ورزیدند. پیمان‌ها را شکستند، قراردادها را لغو کردند، نسبت به آیات خدا کفر ورزیدند.«وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِیاءَ بِغَیْرِ حَقّ‏ٍ»(نساء/155) پیامبران را کشتند.«وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ»(نساء/155) گفتند: روی دل ما پرده افتاده است.
منبع:فارس
کد خبر 81701

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 9 =