کد خبر 74035
۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ - ۰۹:۵۹

خسته ایی از این همه روزهای تکراری از یک نواختی زندگی و از کسالت و روز مرگی،کلافه ایی از حرارت گناه و نافرمانی ؛ به جان آمده ایی از معاشرت های کم سود و پر زیان، ماههاست از صبح تا شام و از شام تا بام دویده ای، خوابیده ای، خورده ای، آشامیده ای، صحبت کرده ایی، تجارت کرده ایی، ناراحت شده ای ، خندیده ای و عبادت کرده ای…

به گزارش سرویس اجتماعی آفتاب ری، به نقل از تارود؛ حجت الاسلام حمید مشهدی آقایی- خسته ایی از این همه روزهای تکراری از یک نواختی زندگی و از کسالت و روز مرگی،کلافه ایی از حرارت گناه و نافرمانی ؛ به جان آمده ایی از معاشرت های کم سود و پر زیان، ماههاست از صبح تا شام و از شام تا بام دویده ای، خوابیده ای، خورده ای، آشامیده ای، صحبت کرده ایی، تجارت کرده ایی، ناراحت شده ای ، خندیده ای و عبادت کرده ای… هر روز مثل درست مثل یک آدمی که احساس ضرر می کند و دچار کمبود شده است… پی چاره ایی می گردی و دنبال بهانه ایی که لحظه ایی و لحظاتی با خودت و خدای خودت خلوت کنی، آرام بگیری، کمی هم به فکر خودت باشی ، می خواهی خواب و خوراکت ، شادی و ناراحتی ات، خنده و گریه ات حتی نماز و نیازت رنگ و بوی دیگری بگیرد … رنگ خدا…

او … تو را می خواند

در سه روز مانده پایان ماه جمادی الثایی، ماه مادران،ماه فاطمه (ع) و ام البنین (ع)…

برایت پیامکی می آید؛ چنین نوشته است: امام باقر (ع) فرمود :«اگر کسی را دوست دارید به او بشارت فرا رسیدن رجب را بدهی…»

و تو چه راحت دلت هوای دعای«یا مَن اَرجُوه لکُل خَیر» را می کند ،که آخرش محاسن به دست بگیری و با انگشت سبابه مثل آدمهای مضطر و گرفتار بگویی:«یا ذَالجَلالِ وَ الاِکرَامِ،یا ذَالمَنِّ و الطَّولِ، حَرَّم شَیبَتی علی النَّارّ» و یادت می آید زیارت رجبیه را دعاهای زیبا و خواندنی ماه رجب را که اکثراً عطر مهدی فاطمه را با خود داند، یادت می آید ماه رجب ماه زیارتی آقای همه؛ علی ابن موسی الرضا(ع) دلت می شکند و اشک می ریزی آرام …آرام. چه اهل مشهد باشی و مجاور آقا،چه اهل دیار دیگر باشی زائر آقا بی اختیار یاد سالهای قبل می افتی و مشهد الرضا (ع) و زیارت«الحَمدلله الَّذی اَشهَدنا مَشهَدَ اَولیائِهِ فی رَجَبٍ…» عزمت را جزم می کنی به پا بوس سلطان طوس به یاد ایام البیض می افتی و روزها و شبهای اعتکاف قصه هایی که از دوستانت از اعتکاف در مسجد گوهرشاد و در جوار بهشت رضوان و رضوی گفته گفته اند برای کسی مثل من و تو با این همه خستگی و کلافگی چه زمان و مکان بهتر از آن زمان و آن مکان، برای من که روزها و ماها است چه موقعیتی بهتر از این اقامت سه روزه در بهشت.

بهشت ایام البَیض،بهشت مشهد الرضا روضه ی رضا ، در بیت الله (مسجد)، خانه کنی و در جوارت بیت النّور رضا (ع) با حال و هوای خلوت با خدا جَلوّت حشر با مومنان آرام بگیری.

آری سه روز در بهشت… فرصت خوبی است … او تو را خوانده است و تو به حرکت در می آیی از خانه ات … از شهر و دیارت…

  • بوستان در بوستان

حالا تو آمده ای…همین جا ،بهشت انس با خدا در جنه الرضا (ع)… آمده ای ییلاق سه روزه روح و جان تا دمی بیاسایی… اینها زمان و مکان بهشتی است و سرسبز به باغهایی مصفا و بوستانهای معنویت،بوستانهای سکوت ،بوستانهای سحر و شب زنده داری ،بوستان روزه،بوستان دعا و مناجات ،بوستان قرآن و کلام خدا، بوستان تفکر و تعقل . … باغ در باغ و بوستان در بوستان، همه چیزها برای یک مهمانی خصوصی ،یک خلوت دلپذیر معنوی با حضرت دوست آماده است، این دیگر به همت من و تو بستگی دارد که چگونه قدر این سه روز و سه شب را بدانیم… لحظات را غنیمت بشمریم و از اعتکاف در جوار بهشت رضوان توشه ی ماه شعبان و رمضان را برگیریم…

راستی در همه جای ایران چه کسی توفیق تو را دارد؟ اعتکاف در خانه خدا و در جوار بیت النور رضا(ع)

خواندن این جزوه را ادامه نده… همین جا به سجده برو و خالصانه بگو…

اَلحَمدُ الله الَّذی لِهذا وَ ما کُنّا لّنَهتَدیَ لولا اَن هدانا الله (۱)

  •  گشت و گذری در بهشت اعتکاف

حالا فرصت خوبی است تا در این بهشت الهی و بوستانهای رنگا رنگ آن با قدم خیال و فکر گام برداریم ،راستی چقدر خوب است مرغ خیال ما به گونه ای اهلی شود و همیشه و همه جا_حتی در بیرون از مسجد و حریم_ روی بام و درخت صفا و معرفت و دوستی با خدا بنشیند.

از شروع می کنیم ، بوستان مسجد…

  • بوستان مسجد، زیارت خدا

چه جای بخشی است این مسجد ، عرصه امن و امان؛خانه انس و دوستی با خدا؛ محل زیارت خدا … چه زیبا فرموده حضرت حق در حدیث قدسی:

«خانه های من در زمین مساجد هستند ،خوشا به حال بنده ایی که در خانه اش وضو بگیرد و آنگاه مرا در خانه ام زیارت کند.هان بر میزبان است که میهمان را گرامی دارد.»(۲)

 و این سخن بهشتی رسول اکرم (ع) است که فرمود:«نشستن در مسجد رفت و آمد می کند،یکی از هشت امر نصیب او می شود:»(۳)

و حضرت علی (ع) فرمود:

«کسی که به مسجد رفت و آمد می کند، یکی از هشت امر نصیب او می شود:»

_ برادری ایمانی ، که در راه خد از او استفاده کند؛

_ علم دانشی نو تازه؛

_ فهم و درک آیه ای از آیات قرآن؛

_ شنیدن سخنی که آن را از جانب  خداوند انتظار می کشد؛

_ رحمتی که او را از گمراهی هلاکت باز باز می دارد؛

_ سخنی که او را از گمراهی و هلاکت باز می دارد؛

_ حیا و ترک گناه به خاطر خشیت از خدا.(۴)

و امام صادق (ع) در باره ی مسجد فرمود :« هنگامی که به در مسجد رسیدی ، بدان که تو در خانه ی پادشاهی بزرگ را دق الباب کرده ای که جز پاکان هرگز در آن وارد نمی شوند و جز راستگویان را حضور در آن روا نباشد خود را آماده خدمت کن که اگر حرمتش را پاس نداری با خطری بزرگ روبرو خواهی شد»(۵)

و مگر نه این است که مساجد بازاری از آخرتند که بارشان مغفرت است و هدیه شان بهشت. اینک تو در اعتکاف سه روزه ات در ماه رجب. اولین شرط صحت اعتکاف را به جا آورده ای،آمده ایی ساکن سه روزه ی خانه خدا شده ای. حرمت این زیارت را به پاس بدار و در این باغ بهشتی تنفس کن.

Rajab

  •  بوستان روزه؛

روزه عبادت ویژه ی الهی است برای خدا است و دیدار خدا پاداش آن است،«وَ الصَّومُ لی وَ اَنَا اَجزِیَ بِه»(۶).

با روزه مثل فرشته ها می شویم که با نور عبادت زندگی می کنند و از خواهشهای دل و خوردنی ها و آشامیدنی و دوری می نمایند.با روزه تمرین صبر و شکیبایی می کنیم و با روزه زکات تن را می دهیم ،روزه آنهم در مسجد ؛حال و هوای دیگری دارد، خود را آماده ماه رمضان می کنیم و فاصله مان را با آسمان نزدیک می کنیم با روزه راه شیطان را می بندیم.

در بوستان روزه بر سر سفره ی گرسنگی می نشینیم و از طعام رحمت الهی تناول می کنیم و با خدا خلوت می کنیم و فقط با او و فقط برای او گام بر می برداریم . و در باغ روزه خوابمان عبادت است و نفس کشیدنمان تسبیح اعمالمان دو برابر است و دعا هایمان مستجاب برای روزه دار قلم ثبت گناه جاری نمی شود تا افطار کند روزه دار مثل کسی است که در میان جمعی حرکت می کند  و با خود عطر با همراه دارد ابن همه روایات اگر برای روزه ی واجب ماه رمضان باشد .پس قطعاً برای روزه ی مستحبی بیشتر است ؛ زیرا روزه ی ماه رمضان به عنوان واجب انجام می دهیم که ترک آن مستجوب عذاب است اما روزه های مستحبی بماند؛چه شوری دارد وقتی این حدیث را از امام صادق (ع) می خوانیم:

«کسی که در گرما روزه می گیرد و تشنه می شود ،خداوند هزار فرشته را بر او می گمارد که چهره اش را لمس می کنند و بشارتش می دهند، در هنگام افطار خداوند به او می فرماید : چه خوش است بوی تو و روح تو ؛فرشتگان من، گواه باشید که او را آمرزدیم.»(۷)و اینک من و تو؛ ساکن سه روزه مسجد،روزه داران ایام البیض،همسایگان دیوار به دیوار خورشید طوس. باید دلمان پر از شوق رحمت شود و وجودمان لبریز از احساس مسئولیتی که این احادیث و روایات را خوانده ایم.

آری.این بوستان مسجد و گلستان صیام،حال و روزمان را بهتر کرده است.

تازه این اول راه است،بوستان و گلستان دروازه ی بهشت،اعتکاف و شرط صحت آن با (وقوف در مسجد)و (روزه)است که اعتکاف ،اعتکاف می شود،حالا آماده شوید این گل گشت را ادامه دهیم.اول سری به بوستان نماز ،آنگاه بهارستان قرآن ، سپس در شبستان پر گل دعا پس از آن گلشن پر رمز راز سکوت و تفکر و سرانجام گلزار توبه و بازگشت … دست دلت را بردار، دست از عطر مسجد و بوی خوش روزه وارد بوستان نماز؛ آماده شو برای زیارت خدا.

  • بوستان نماز

نماز صحبتی با خداست ، روزی سه بار هر بار حداقل چند دقیقه،دل از غیر خدا بر می گیری و رو به قبله می ایستی و در پیشگاه عظمت و قدرت او سر بر سجده می گذاری،راستی ما انسانها چقدر بی توجه می شویم،در هر بیست و چهار ساعت از زندگی مان (یک روز) تمام هفده رکعت نمازمان، می شود هفده دقیقه از هزار چهارصد و جهل دقیقه واقعاً برای سخن گفتن با کسی که سخنت را می شنود ، دردت را می فهمد،دست را می گیرد، عیبت را می پوشد،بدی هایت را نادیده می گیرد، آبرویت را نمی برد،از هیچ محبتی به تو دریغ ندارد ؛هفده دقیقه زمان زیادی است؟ روزی سه بار وضو بگیری و روبه خانه خدا بایستی  و در باغ نماز از نسیم خوش رحمت و محبت الهی جان بگیری. اعتکاف چه فرصت برای ادای یک نماز درست و حقیقی:

اولاً:نماز را سر وقت و به موقع بخوانیم به ویژه نماز صبح را.

ثانیاً:نماز را به جماعت بخوانیم آن هم هر سه وعده را.

ثالثاً:نماز را در مسجد اقامه کنیم.صبح و ظهر و شام را ؛ آن هم در مسجد جامع و در همسایگی امام رضا(ع) ذائر در این فضای روح افزا.

می ماند یک نکته ی مهم . اخلاص و برای خدا عبادت کردن اَن لا تَعبُدوا الا الله(۸). اعتکاف جای عبادت خالصانه است ،نماز پاک و زلال،درست مثل آب خالص ؛ آبی گوراست که طعم آب داشته باشد، ما وقتی تشنه هستیم فقط دلمان آب می خواهد، حتی آب میوه هم سیرابمان نمی کند.

آه… که چقدر بود، این گونه دلمان برای نماز تنگ می شد و اینسان تشنه ی نماز می شدیم . باور کنیم همه این تقاضاها را می توانی از خدا بخواهی و بگیری… بخوان و بخواه.

نکته مهم دیگر اینکه: حالا که آمده ای اینجا، حیف است فقط روزی هفده دقیقه نافله های نماز را فراموش نکن، به ویژه نافله شب و نماز شب را، اگر نمی دانی سوال کن… به امتحانش می ارزد.

  • بهارستان قرآن

قرآن،کتاب زندگی نقشه راه سعادت دنیا و آخرت ماست ، درباره قرآن زیبا از این:

«خداوند قرآن را قرار داد، زلالی بر تشنگی عالمان و بهاری برای دلهای دانشمندان ، و متصدی برای راههای صالحان و دارویی که پس از درد بنا شد و نوری که ظلمتی نیست»

معتکف عزیز.اگر شما را برای میهمانی به باغ و بوستانی دعوت کنند و دعوت کننده آن میهمانی، شخصیتی بزرگ باشد که تو را از صمیم جان دوست دارد،چقدر برای برای دیدنش انظار می کشی و شب و روز را به هم می دوزی؟

اگر این دعوت کننده خالق آسمانها و زمین باشد ،چه حالی پیدا می کنی؟ببینی او به تو نامه داده است،تو را به ضیافت خانه ی زیبایی هایش دعوت کرده است.

تازه،نامه را همین گونه به دستت نمی دهند،بزرگانی را همراه می کنند تا نامه را برایت بخواند و به من و تو بگویند:

«یا اَیِها النّاس،قَد جائَتکُم موعِظَةً مِن رَبِّکُم وَ شَغاءٌ لِما فی الصُدورِ رَحمةٌ لِلمُومِنین»(۹)

وامام راحلمان چه زیبا ما را به انس با قرآن می خوانند :

«از قرآن دور نیفتیم،در این گفتگو بین حبیب و محبوب و مناجات بین عاشق و معشوق اسراری است که جز او و حبیبش کسی را بر آن راه نیست،زبان قرآنی زبان دیگر است…»

خدا می داند،اگر با قرآن انس بگیرم،هیچ غربت و تنهایی دلمان را نمی آزاراد و هیچ اندوهی بر دلمان نمی نشیند. اینک که توفیق یک توقف سه روزه یا توقفی که همه حرکت است و پرواز بهره مان شده ،دم را غنیمت بشمریم و قرآن بخوانیم و به این چند نکته توجه کنیم:

۱-حداقل روزی یک جزء قرآن بخوانیم.

۲-قرائت قرآن را در سحرگاهان فراموش نکنیم ،به ویژه قرائت آخر آیات سوره حشر

۳- در این سه روز یک ساعت قرآن را مطالعه کنیم و در ترجمه ی آن دقت و تامل نمائیم

۴- دفترچه ایی داشته باشیم و در این قرائت ها و مطالعه ها و آیاتی را که بیش از دیگر آیات بر دلمان می نشیند برای خودمان یاداشت کنیم و این کار را بعد از اعتکاف هم انجام دهیم

۵- اگر امکان دارد از استماع و شنیدن قرآن ،خودمان را محروم نکنیم و مجالس قرائت قرآن را غنیمت بشمریم

  • دشتستان دعا

«وَ قالَ رَبُکُم اَدعونی اَستَجَب لَکُم»(۱۰) محب از محبوب چه می خواهد جز همین ندا را ؟

«بخوانید من را تا اجابت کنم شما را»

چه می خواهیم بهتر از این که محبوب نه در نزدیکی ما،در کنار ماست .

«وَ اِذا سالَکَ عبادی عَنّی فَانی غَریبٌ اُجیبُ دَعوَةَ الدّاعِ اذا دَعان»(۱۱)

و چون بندگانم از من بخواهند،من نزدیکم؛اجابت می کنم دعای دعا گویان را آنگاه که صدایم می زنند.

دعا کلید نجات و کامیابی و گنجینه ی رستگاریست،مناجات با خدا سبب نجات است.

ما در دعا خدا را می خوانیم و خواندن مهمتر از خواستن است هم باید خدا را بخوانیم و هم از او بخواهیم،کسانی که خواستن را خوب انجام می دهند که خدا را خوب بخوانند پس اول[دعا](خواندن)، آنگاه [سوال](خواستن) . نگاه کنیم دعای کمیل را ؛سراسر خواندن است و گفتگوی عاشقانه با خدا؛دعای سحر را ببینید ،مناجات امیر المومنان(ع)در مسجد کوفه را ،دعاهای زیبای صحیفه را

بانوی دو عالم حضرت زهرا(س) فرمودند:«گاهی اوقات برای درخواست نیازی بر سجاده قرار می گیرم اما آنگاه که مشغول راز و نیاز می شوم آنقدر این گفتگو لذت بخش است که خواسته ام را فراموش می کنم »

به پایان ببریم؛به حکمتها و مصلحت های الهی ایمان داشته باشیم…

شاید دعایمان مستجاب شود.

راستی شما در اغتکاف چه رازی را با خدای مهربان در میان می گذارید و چه نیازی را با او مطرح می کنید؟

خوب است در بوستان دعا گل های معطری دعا را ببوئیم و استشمام کنیم؛دعای عهد مناجات امیر مومنان(ع) در مسجد کوفه ؛برخی از دعاهای صحیفه ی سجادیه به خصوص دعای بیستم(مکارم الاخلاق)دعای بیست و چهارم(دعا در حق پدر و مادر)مناجات خمسه عشر(از امام سجاد)و دعای سی و هشتم(پوزش خواهی از حقوق بندگان)…

  • گلشن راز سکوت

نعمت بزرگی است این نعمت زبان،اما با این همه سکوت و صحت(سکوت کتفکرانه)را آثار و برکاتی است که اگر انسان به عمق و حقیقت آن پی می برد همیشه سکوت می کرد.اما نه سکوتی که نشانه ی عجز باشد بلکه سکوتی که نشانه کسب حکمت است و دلیل و راهنمای آن،همان که[صحت] نامش را می گذاریم.اگر بگوییم بعد از وقوف در مسجد و روزه که شزط صحت اعتکاف است هیچ عبادتی بالاتر از سکوت و تفکر نیست اتفاقاً اعتکاف جای سکوت است سکوت عبادت بی سرو صدا است مثل روزه،سخت است اما شدنی است باید تمرین کنیم سکوت را جایش همین جا است در مسجد در ایام اعتکاف[سکوت و خلوت] ،[صحت و تفکر] گنج های پنهان سلوک و بندگی اند،چقدر زیبا است آن را بطلبیم و با آن انس بگیریم سکوت گلشن را بندگی است ؛فرصت سکوت بهترین زمان برای تفکر است و قرآن کتاب تفکر است ببین چقدر دعوت به تفکر کرده است:

- کَذلِکَ یُبَیِّنُ الله لَکُم الایاتِ لَعَلَکُم تَتَفَکَروُنَ(۱۲)

- لَو اَنزَلنَا هَذا القُرآنَ علی جَبَلَ لَرَاَیتَهُ خاشِعاً مَتَصَدِّعاً مِن خَشیَةِ الله وَ تِلکَ الامثالُ نَضرِبُها لِلناسِ لَعَلَکُم یَتَفَکَّروُنَ(۱۳)

- اِنَّ فِی خَلَقَ السماواتِ وَ الاَرضِ…(۱۴)

- وَ سَخَرَ لَکُم ما فِی السَّماوات وَ ما فی الاَرضِ(۱۵)

- اِنَّ فِی خَلقِ السَّماواتِ وَ الاَرضِ وَ اختلافِ اللیلِ وَ النَهارِ لَآیاتٌ لِاُولِی اَلبابِ(۱۶)

آیات قرآن که به قصص زیبا و حکمت آموز می پردازد و تاریخ گذشتگان را یادآور می شود،سراسر حکمت و تفکر است.

نهج البلاغه را بردارید به خطبه هایی که به معاد و توحید و شگفتی های آفرینش می پردازد،رجوع کنید.

راستی شما کتاب ارزشمند[توحید مفضل] را خوانده اید ، سراسر درس و عبرت و بیان زیبا و عجایب خلقت است.کتاب سکوت و تفکر است.

و سرانجام می ماند یک کتاب و یک نامه:کتاب عمل و نامه رفتار خودمان، اینجا باید سری هم به نامه ی عمل خودمان بزنیم،بر روزهای گذشته و ماههای گذشته،بر اعضا و جوارحمان،بر دل و روحمان بر خیال و اندیشه مان،بر محبتها و بغضهایمان،اندیشه ایی کنیم در نقاط ضعف و قوتمان روزی می رسد که باید کتابمان را بخوانیم.

«اِقرَا کِتابَکَ کَفَی بِنَفسِکَ الیَومَ عَلَیکَ حَسیباً»(۱۷)

  • گلزار توبه

یکی هست که چشم به راه توست…انتظارت را می کشد…تشنه بازگشت توست… شامگاهی را تجسم کن که مسافری خسته و از راه مانده،گرفتار است و درمانده،نه زاد راهی دارد نه توشه و توانی ناگاه چشمش به یاران و همراهانش می افتد چقدر خوشحال می شود . امام باقر (ع) می فرماید:

«خداوند مهربان، هنگام بازگشت بنده به سوی او ، خرسند تر است از کسی که خانواده اش را در تاریکی شب گم کرده است و به آنها می رسد»

آری اوست که می فرماید: «اگر روی گردانان از من بدانند که چگونه بر آنان مشتاق و منتظر بازگشت ایشانم از شوق می مردند و بندشان از هم می گسیخت»

و چه زیبا ندایی است این آیه که می فرماید: «اِنَّ الله یُحِبُ التَّوابین وَ یُحِبُ المُتطَهِّرینَ»(۱۸)

اعتکاف این گوشه نشینی سه روزه؛فرصتی است برای یک جمع بندی صادقانه و یک بازگشت خالصانه،بخوانیم مناجات التائبین از مناجاتهای خمسه عشر را و دعای سی و یکم صحیفه را.

  • …و این گلستان…

و اینجا که هم جوار جنّه الرضاست… بهشت زمین و آسمان… فردوس برین است… مشهد الرضاست.

و این روزها که روزهای بهشتی و این مکانها که خود بهشت است:اعتکافمان را با یاد مولود کعبه آغاز کردیم و با ذکر پیام آور صبر و بصیرت به پایان می بریم ،با مدح پدر و مرثیه ی دختر؛با ذکر علی (ع) و با گریه مصائب زینب (ع) با توسل به زیارت امین الله رو به گنبد طلایی امام رئوف…

ناگهان چه زود تمام می شود این سه روز ماندن در بهشت،خدایا نکند با بیرون رفتن مان از بهشت سه روزه ی اعتکاف دوباره در غوفای غفلتها و روزمرگی ها هبوط کنیم،دستمان را بگیر،به حق امام رئوف و به حق زینب صبور(ع) ما را نیز از دعای خیر خویش بهره مند فرمایید.

انتهای پیام/م

کد خبر 74035

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 6 =