کد خبر 24780
۶ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۳

جنگجويان كوهستان در دامان طبيعت آرميده اند و پرچم سفيد را بالا برده اند و تا ابد اين پرچم در دل تاريخ حك شده همانطور كه بي تفاوتي وزير و رئيس فدراسيون هرگز از يادها نخواهد رفت.

به گزارش پايگاه خبري آفتاب ري به نقل از افکار نیوز _ نه، خبري نيامد. قريب به دو هفته تمام انتظار كشيديم تا قاصدك خبري خوش از ارتفاعات برودپيك بيارود اما نياورد تا همه چشمهاي منتظر نااميد شوند. چشماني كه با نگراني تمام منتظر تماس آيدين بزرگي و دوستانش بودند تا خبر سلامتي خودش و همقطارانش را بدهد اما اين چشم انتظاري بيهوده بود. حتي تلاش يك هفته اي سه گروه امداد و نجات سوئيسي، پاكستاني و مغولي هم بي فايد بود تا توماس لامل كوهنورد برجسته آلماني در نامه اي احساسي از البته تراژيك از پايان جستجويي بگويد كه البته هرگز به نتيجه نرسيد. نه خبري و نه حتي رد و نشاني تا او با كمال تاسف پايان زندگي سه كوهنورد جوان باشگاه آرش را اعلام كند. سه كوهنوري كه پس از صعود از يك مسير بكر و جديد به قله برودپيك و برافراشتن پرچم سه رنگ ايران روي قله، حالا در نزديكي هاي قله به خواب ابدي فرو رفته اند تا «جوانان كوهستان» لقب بگيرند. آنها كه افتخاري سترگ و عظيم را رقم زدند تا آخرين ماموريت زندگي خود را با موفقيت انجام دهند. پايان يك آغاز كه البته آيدين بزرگي نويد آن را به دوستانش داده بود. قصه از كجا شروع شد؟ تقريبا چهار سال پيش بود كه كيومرث بابازاده مدير باشگاه آرش درخواست مجوز براي صعود يك تيم پنج نفره از باشگاه آرش را به فدراسيون داد تا بلكه با تائيد فدراسيون بتواند يك افتخار بزرگ را به نام ايران ثبت كند اما ظاهرا در فدراسيون  كوهنوردي كسي نمي‌خواست پسران جوان باشگاه آرش به اين موفقيت برسند. درخواست باشگاه آرش در تمام اين چهار سال در پيچ و خم بوروكراسي كلافه كننده و ملال آور اداري گير كرد و هرگز صادر نشد. سفر بي بازگشت تيم ۵ نفره كوهنوردي باشگاه آرش بيستم خردادماه كوله بارش را بست و عازم كوههاي قراقروم پاكستان شد تا هدف خود را عملي كند. در هنگامه سفر و در فرودگاه آيدين بزرگي پرشورترين عضو تيم پنج نفره به اندك رفقايي كه براي بدرقه اش آمده بودند، اعلام كرد كه نامه‌اي بلند بالا نوشته و به ايميل رفقا ارسال كرده و از آنها خواست تا بعد از مطالعه آن را انتشار دهند. آيدين اين نامه را در دمادم سفر ارسال كرده بود كه ديگر فرصتي براي رفقايش جهت پاسخ و يا اظهارنظر وجود نداشته باشد. نامه اي كه با شعر شاملو آغاز مي شد و در آن با قلمي احساسي به گلايه از رفتار فدراسیون  كه چطور ۴ سال تمام آنها را در گير و دار مجوز معلق نگاه داشتند و البته آن را صادر نكردند. نامه اي پرسوز و گداز كه مطلع آن به يك جمله پرمعنا ختم مي شد؛ پايان يك آغاز. تراژدي چگونه رخ داد؟ تيم ۵ نفره باشگاه آرش متشكل از پويا كيوان، مجتبي جراحي و آيدين بزرگي حمله به قله ۸۰۴۷ متري برودپيك از يك ديواره جديد آغاز كردند و رامين شجاعي سرپرست گروه و افشين سعيدي در كمپ سه مستقر شدند تا اين سه نفر به قله صعود كنند، صعودي كه البته موفقيت آميز بود و تيم سه نفره «جوانان كوهستان» تواستند بعد از يك ماه جنگ با برف و يخ پرچم ايران را بر قله به اهتزاز دربياورند در حاليكه در پس اين موفقيت بزرگ، يك تراژدي شوم نهفته بود كه در مسير بازگشت كوهنوردان ايراني اسير كرد. روز سه شنبه ۲۵ تيرماه كوهنوردان مستقر در كمپ سه منتظر بودند كه تيم سه نفره فاتح قله تا بعدازظهر به كمپ بازگردند اما هر چه انتظار كشيدند، خبري نشد. عصرهمان روز بود كه آيدين بزرگي در تماس با كمپ سه به دليل آنچه ديد كم، مه غليظ و نداشتن مشخصات GPS اعلام شد، اعلام كرد كه از مسير بيرون افتاده اند و وضعيت بحراني است تا شجاعي براي كمك به رفقايش به تكاپو بيفتد. آيدين طي چند روز آينده چندين بار ديگر نيز تماس گرفت و حتي به بابازاده مدير باشگاه در تهران زنگ زد و درخواست كمك كرد اما از شنبه ۲۹ تير ديگر تماس ها قطع شد. تيم دونفره مستقر در كمپ سه بلافاصه دست به كار شد و با تماس با فدراسيون كوهنوردي پاكستان و تمامي امداد و نجات حاضر در منطقه تماس گرفت و با شرح ماجرا درخواست كمك كرد تا سه تيم مجزا متشكل از گروهاي سوئيسي، مغولي و نپالي همزمان كار جستجو را آغاز كنند جستجوهايي كه البته هرگز به نتيجه نرسيد. توقف تيم ايراني در يك ديواره ناآشنا و غريبه در ارتفاع ۷۸۰۰ متري كه هلي كوپتر قادر پرواز در آن نيست و شرايط بسيار بد جوي سبب شد تا اين تلاش هاي همه جانبه به نتيجه نرسد و بعد از يك هفته جستجوي شبانه روزي تيمهاي جستجو با نهايت تاسف و تاثر بدون رسيدن به نتيجه خاصي پايان كار خود را اعلام كنند. موضع فدراسیون کوهنوردی پس از اعلام مفقود شدن كوهنوردان ايراني و در حاليكه تيمهاي جستجو شبانه روزي در حال تقلا براي يافتن رد و نشاني از تيم سه نفره ايراني بودند، در تهران  بي تفاوتي رئيس فدراسيون را شاهد بوديم. رئيس  فدراسيون در تماس هاي مكرر رسانه هاي متعدد كه با تمام وجود در پي انتشار خبري از كوهنوردان حادثه ديده بودند،اعلام كرد كه اين حادثه هيچ ربطي به او ندارد و هيچ مسئوليتي را گردن نمي گيرد. اين در حالي بود كه مديرعامل باشگاه آرش از لحظه اعلام خبر حادثه در تلاش شبانه روزي در تقلا بود تا بلكه بتواند با استفاده از ارتباطات بين المللي اش حادثه رخ داده را رفع و رجوع كند و به كوهنوردان حادثه ديده كمك كند و حتي در ادامه و با عدم نتيجه گيري مثبت تلاشهايش، شخصا به پاكستان سفر كرد تا از نزديك بر عمليات امداد و نجات نظارت داشته باشد اما چند هزار كيلومتر اينطرف‌تر رئيس فدراسيون به بهانه صعود بي مجوز تيم آرش با بي تفاوتي در حال رسيدگي به امور روزمره اش بود. انگار كه نه انگار اتفاقي افتاده! فدراسيون البته زير هجمه فشار رسانه ها و البته بازنشر دوباره نامه احساسي آيدين بزرگي بالاخره به تكاپو افتاد و پيگير ماجرا شد اما ديگر كار از كار گذشته بود. عجيب اينكه حتي وزير ورزش هم در اين تراژدي بزرگ سكوت كرد و حتي براي خالي نبودن عريضه به خود زحمت نداد تا در اين رابطه به صورت نمادين و فرمايشي مصاحبه و يا دستور پيگيري بدهد. د در حاليكه سه كوهنورد ايراني در ارتفاعات پاكستان در چنگال مرگ دست و پا مي زدند، آقاي وزير ترجيح داد در تهران با كشتي گيران المپيكي جلسه گذاشته، چاي بنوشد و البته با لبخندي بر لب در برابر دوربين ها از آنها تجليل كند! خداحافظ جنگجويان كوهستان با گذشت دو هفته از اعلام حادثه براي كوهنوردان باشگاه آرش هنوز سرنوشت آنها مشخص نيست. آنها كه رفتند تا افتخاري سترگ را رقم بزنند اما اين سفر بي بازگشت بود تا در قله جاودانگي ابدي شوند. جنگجويان كوهستان در دامان طبيعت آرميده اند و پرچم سفيد را بالا برده اند و تا ابد اين پرچم در دل تاريخ حك شده همانطور كه عملکرد وزير و رئيس فدراسيون هرگز از يادها نخواهد رفت.

کد خبر 24780

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 1 =