نمایندگی مجلس با مدیریت اجرایی یا بنگاه اقتصادی اشتباه نشود

یک فعال اجتماعی در مقاله ای با توجه به انتخابات پیش رو به نقد برخی رفتارهای انتخاباتی پرداخت و با تأکید بر اینکه کاندیداها نباید نمایندگی را با بنگاه اقتصادی اشتباه بگیرند، بیان داشت: تصور غلط این است که چنانچه کاندیدایی قولهای عوام پسندانه و پوپولیستی به مردم ندهد، رأی لازم را جهت ورود به مجلس اخذ نخواهد کرد و همین طور، اگر نماینده ای در امور اجرایی و عمرانی حوزه انتخابیه خود ورود ننماید، متهم به کم کاری می شود.

به گزارش تهران نیوز ، به نقل از ورامین ما: در این مقاله قصد داریم درباره یک بیماری صحبت کنیم،بیماری مزمنی که سالهاست گریبان بیمار رو گرفته… در طی سالیان پس از انقلاب شکوهمند اسلامی هر ساله در کشور عزیزمان انتخابات های گوناگون برگزار شده است یکی از همین انتخابات که در حال حاضر نیز پیش روی ما قرار دارد انتخابات مجلس شورای اسلامی است. در طی این انتخابات مردم کسی رو انتخاب میکند که در مهمترین مرکز قانون گذاری کشور بنشیند و قانونی بنویسد که همه در برابر آن یکسان دیده شوند. کسی که قرار است بر حسن اجرای آن قانون نظارت کند و آنقدر پاک باشد و خدمتگذار که خود نیازی به ناظر نداشته باشد و به نظارت خداوند بر اعمالت ایمان کامل داشته باشد. طبق آنچه گفته شد وظیفه نماینده مجلس،قانون گذاری و نظارت بر حسن اجرای آن است.اما آنچه بر حال و روز مردم و نمایندگان میگذرد آن نیست که مطلوب طرفین باشد بلکه روند نادرستی است که همگان با آن خو گرفته اند و همچنان لنگان لنگان در حال پیمودن آنند. به زبان ساده تر چنانچه کاندیدایی قولهای عوام پسندانه و پوپولیستی به مردم ندهد رای لازم را جهت ورود به مجلس اخذ نخواهد کرد و همینطور اگر نماینده ای در امور اجرایی و عمرانی حوزه انتخابیه خود ورود ننماید متهم به کم کاری میشود. این بیماری انتخاباتی و بهتر بگویم انتخابات بیمار در مناطق کمتر توسعه یافته جهان شایع است در این نوع انتخابات که فلسفه آن بر اساس تبلیغات و گرفتار شدن در گرداب وعده های خلاف واقع استوار است،خود کاندیدا بهتر از هرکسی میداند که اساسا وعده های اجرایی در حیطه وظایف او نیست اما چاره ای جز همرنگ شدن با جماعتی ندارد که خوش دارند از او وعده سر خرمن بشنوند. قانون گذار آینده! وارد کارزاری شده است که برای انتخاب شدن و عقب نیفتادن از رقبا باید وعده غیرقانونی دهد! اما تا کی و چه زمانی جامعه باید به این بی قانونی تن دهد؟ فضایی که کاندیدا ناچار است مجاور رقبای انتخاباتی اش کم نیاورد و از افراد و گروههای فرصت طلب نیز کمک بگیرد.و چه بسا نامزد انتخاباتی در استخدام فرصت طلبان قرار می گیرد و وام دار آنها به حساب می آید.جامعه ایرانی سالهاست که درگیر این بیماری انتخاباتیست و واقعیت آنست کمتر پیش می آید در فضایی معتدل و مدنی، انتخابهای این چنینی بر اساس عقلانیت و مشاهده برنامه های ارائه شده از سوی افراد یا احزاب واقعی انجام پذیرد. چنانچه نماینده مجلس به اصالت قانونی خود برگردد،بسیاری از پتانسیل های وی برای قانون گذاری و نظارت بر حسن اجرای قانون آزاد میشود و برای احقاق حقوق موکلین خود هیچ مانعی جز چهارچوب قانون مقابل خود نمیبیند و آن گاه است که تبدیل میشود به وکیلی ماندگار چون سید حسن مدرس. چاره و درمان این بیماری چیست؟ از کجا و چگونه باید آغاز کنیم انتخاباتی داشته باشیم که نص صریح قانون ملاک مردم باشد و بر اساس اصول دموکراسی نماینده ای مقتدر در سطح اول قانون گذاری کشور انتخاب کنند؟ اکنون که در نزدیکی چهل سالگی انقلاب قرار داریم اصلاحات امور خیلی زیادی برای جامعه ما مورد نیاز است و باید یک به یک دست اندازهای اجتماع را هموار کنیم و طبق فرمایش رهبر فرزانه نظام در پی تغییرات همه جانبه ” سبک زندگی ” خصوصا در بعد سیاسی اجتماعی باشیم. مردم و کاندیداها باید با آرامش از کنار این اعمال پوپولیستی عبور کنند و تن به تبلیغات غیرواقع ندهند و ملاک انتخاب اصلح،عقلانیت و بر اساس رزومه و برنامه کاندیداها باشد. مردم باید آگاه باشند که انتخابات مسابقه ای است برای خدمت نه رقابتی برای کسب قدرت انداختن سفره های رنگین در تالار های مجلل شهر ؛ وعده پست و مقام دادن ؛ خریدن رای ؛ دادن مجوز هایی با طعم رانت به افراد معلوم الحال ؛ جولان دادن دم انتخاباتی در کوچه خیابان شهری که مردمانش گرسنه هستند و او برای متمولین شهر سفره ها پهن میکند و ده ها علامت سوال دیگه… پاسخی برای شیفتگی خدمته یا تشنگی قدرت؟؟؟؟ مردم بدانند کاندیداهایی که اینگونه کارها رو انجام میدهند نه همدل مردم هستند نه همزبانشان اینجا نمیخواهم ملاک انتخاب اصلح رو یک به یک برشمرم گرچه ملاک برای انتخاب اصلح کار سخت و پیچیده ای نیست اما جامعه ما باید قدم قدم از وضع موجود فاصله بگیرد و با ترقی فرهنگ عمومی مردم به افرادی رای دهند که حرفشان با عملشان یکی باشد و با نگاهی عقلانی به رزومه و برنامه کاندیداها انتخاب کنند. ملاک انتخابمان باید از فرد و گروه نگری به ضوابط نگری و شایسته سالاری تغییر کند و نگوییم کسی خوب است که برای من خوب باشد و هرکس برای من خوب نباشد با همه شایستگی هایش بی عرضه و ناتوان است و کمپین نه به او راه بیندازیم. تک تک ما به خوبی میدانیم اصلح واقعی کیست اما در ذهن ما نمیگنجد کسی اصلح باشد که در خدمت مطامع شخصی ما نباشد و همچنین در مقام اجرا نیز فاقد وعده های رنگارنگ باشد و برایمان فرقی نکند بعنوان مثال کاندیدای مورد نظر ما درباره اسناد بالادستی مانند سرفصل های ا قتصاد مقاومتی ، افق ۱۴۰۴ چه برنامه هایی دارد. پس هموطن عزیز به هوش باش که مجلس کارآمد را من و شما میسازیم. و حالا سخنانی کوتاه با کاندیداهای محترم و عزیز: کاندیداهای عزیز اکنون که برای شما عزیز شده ایم بدانید دست یاری شما را دستان پینه بسته ای میفشارند که از تورم و بیکاری و فقر خسته شدند شما صورت هایی را میبوسید که با سیلی سرخ شدند و منتظر به ثمر نشیدن وعده های شما هستند نمایندگی را با بنگاه اقتصادی اشتباه نگیرید مردم انتظار دارند پاکدامن باشید که اگر چیزی برای جیب هایشان نداشتید حداقل به حرمت ایشان هم که شده دست در جیبشان نکنید. به یاد تک تک مردم این سرزمین و با نام خداوند پای در این مسیر بگذارید و همواره صادق و متعهد به مردمی باشید که هیچگاه توهین به اعتمادشان را از یاد نخواهد برد. مقاله/رسول خیرگو انتهای متن/*
کد خبر 171409

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 2 =