چرخه معیوب درآمدزایی در فوتبال ایران

  • کد خبر : 494760
  • ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۶
چرخه معیوب درآمدزایی در فوتبال ایران

شاید نتوانیم زیرساخت‌ها و مباحث سخت افزاری باشگاه‌های بزرگ دنیا را با باشگاه‌های ایران مقایسه کنیم اما راه‌های درآمدزایی در فوتبال ثابت است.

به گزارش شبکه خبری تهران نیوز، شاید نتوانیم زیرساخت‌ها و مباحث سخت افزاری باشگاه‌های بزرگ دنیا را با باشگاه‌های ایران مقایسه کنیم اما بررسی و مقایسه این باشگاه‌ها و راه‌های درآمدزایی آنها کمک زیادی به درک دلایل عقب افتادگی باشگاه‌های ایرانی و درآمدزایی در فوتبال را به ما یاد می‌دهد.

برای مشخص شدن فاصله فوتبال ایران و جهان توجه شما را مثالی از باشگاه بزرگ رئال مادرید جلب می‌کنم. رئال مادرید در فصل گذشته با ۷۵۰ میلیون یورو پردرآمدترین باشگاه دنیا بود که در این سال جایگاه نخست را از منچستر یونایتد گرفت. رئال چیزی در حدود ۱۱هزار میلیارد تومان درآمد داشته است که این ۱۰ برابر کل هزینه‌های فوتبال ایران در یک فصل محسوب می‌شود.

از بین ۱۰ باشگاه پردرامد دنیا ۶ باشگاه انگلیسی حضور دارند که این در نوع خود شگفت انگیز است و بررسی این مسئله نمونه خوبی از یک لیگ موفق و راه‌های کسب درآمد را به فوتبال ایران نشان می‌دهد.

حق پخش تلویزیونی

درآمدزایی در فوتبال

مهمترین دلیل این موفقیت باشگاه‌های انگلیسی در کسب درآمد استفاده از حق پخش تلویزیونی است و این همان راهی است که فیفا نیز بر آن صحه می‌گذارد اما در ایران مورد بهره‌برداری قرار نمی‌گیرد و عملاً باشگاه‌های ایرانی از حق پخش تلویزیونی به عنوان مهم‌ترین منبع درآمد محروم هستند. در فوتبال ایتالیا سال گذشته مبلغی نزدیک به ۱ میلیارد یورو از این طریق درامد حاصل شده که بین باشگاه‌ها و براساس فرمول‌های مشخصی تقسیم شده است.

در انگلیس حتی باشگاه‌های درجه دوم فوتبال همچون کریستال پالاس یا وستهام نیز از درآمد بالایی برخوردار هستند و همین باشگاه‌ها بالای ۸۰ درصد درآمد خود را از حق پخش دریافت می‌کنند. اما در ایران حق پخش انحصارا در اختیار صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران قرار دارد و تقریبا هیچ درآمد عاید تیم‌های لیگ برتری نمی‌شود. هر تیم سالانه حدود ۳۰ بازی لیگ، ۴ تا ۶ بازی جام حذفی و ۶ الی ۱۰ بازی در لیگ قهرمانان آسیا پخش مستقیم دارد اما بابت این موضوع هیچ درآمدی ندارد و این یعنی تیم‌ها از ۳۰تا۵۰ درصد از درآمد خود محروم می‌شوند.

تبلیغات محیطی و بلیط فروشی

درآمدزایی در فوتبال

در موضوع بلیت فروشی و مباحث مربوط به تبلیغات محیطی نیز موضوع بهتر از این نیست. در حالی که باشگاه‌های فوتبال انگلیس مجموعاً ۶۲۱ میلیون پوند از طریق تبلیغات محیطی درآمد داشتند اما در فوتبال ایران یک شرکت واسطه با قرارداد بستن با سازمان لیگ این تبلیغات را برعهده می‌گیرد و در نهایت درآمد آن را به پای بدهی باشگاه‌ها از سازمان لیگ میزنند.

باشگاهی همچون منچستر بیش از ۱۰۰ میلیون پوند از بلیت فروشی و هزینه‌های روز بازی درآمد کسب می‌کند که این مبلغ در مورد باشگاه‌های کوچک فوتبال انگلیس به حدود ۱۰ میلیون پوند می‌رسد که بخش قابل توجهی از هزینه‌های باشگاه را پوشش می‌دهد. همانند سایر منابع درآمدی باشگاه‌های ایرانی از درآمدهای موسوم به درآمد روز بازی نیز محروم هستند.

تا همین سال گذشته بحث بلیت فروشی مسابقات فوتبال ایران بر عهده شرکت پیمانکاری برهان مبین قرار داشت و سهم این شرکت از بلیت فروشی‌ها بیشتر از درآمد باشگاهی چون پرسپولیس یا استقلال بود. این پایان ماجرا نیست و درآمد بلیت فروشی باشگاه‌ها معمولاً توسط استادیوم میزبان به عنوان اجاره زمین مصادره می‌شود و عملاً باشگاه درآمدی از بلیت فروشی ندارد.

اسپانسری و تبلیغات روی پیراهن

در بحث اسپانسری نیز باشگاه‌های بزرگ دنیا شرایط ویژه‌ای دارند. رئال مادرید سال گذشته ۱۸۰ میلیون یورو از درآمد خود را از محل تبلیغات روی پیراهن خود داشته که ۱۱۰ میلیون آن توسط آدیداس و ۷۰ میلیون هم از طریق فلای امارات حاصل شده است.

بارسلونا تیم دوم این جدول است که ۱۶۰ میلیون یورو از این طریق درآمد داشته است. بارسلونا ۱۰۵ میلیون یورو از این مبلغ را از کمپانی نایکی و ۵۵ میلیون یورو هم از راکوتن می‌گیرد. این مبالغ جدا از سایر اسپانسرهای این باشگاه‌ها است و در مجموعه بین ۲۰تا۳۰ درصد از درآمد باشگاه‌های را شامل می‌شود.

در فوتبال ایران اگر اسپانسر لباس رایگان در اختیار باشگاه بگذارد خود دستاورد محسوب می‌شود. تیم ملی فوتبال ایران برای حضور در جام جهانی تنها تیمی بود که نه تنها مبلغی از طرف اسپانسر پیراهن خود دریافت نکرد بلکه این لباس را از کمپانی آدیداس خریداری کرد که دنیا نادر بود.

در بحث تبلیغات پیراهن نیز اوضاع بهتر از این نیست. ایرج عرب در آخرین مصاحبه‌ای که با اصحاب رسانه برگزار کرد اشاره داشت پرسپولیس و استقلال به دلیل دولتی بودن نمی‌توانند مستقیماً با اسپانسر قرارداد ببندند و باید با شرکت ها واسطه‌ای وارد معامله شوند که این شرکتها نیز پول را از اسپانسر می‌گیرند اما با هزار مکافات به باشگاه برمی‌گردانند! باشگاهی مثل پرسپولیس که قرارداد ۵۰ میلیاردی با اسپانسر دارد عملاً در پایان سال بیش از نیمی از این مبلغ را دریافت نمی‌کند و برای تأمین سایر هزینه‌ها باید دست به دامن ارگان های دولتی شود تا از این طریق پولی که حق خودش است وصول کند.

این راه کارها تنها راه‌های نسبتاً اصلی و مشخص در کسب درآمد است و راهکارهایی چون فروش پیراهن، فروش نام استادیوم اختصاصی و خیلی موارد دیگر لحاظ نشده است. راه‌های درآمدزایی در فوتبال ایران به دلیل معیوب بودن چرخه‌ی اقتصاد و سیاست گذاری عملاً غیر ممکن است و این موضوع گریبان باشگاه‌ها را گرفته است تا با یک فوتبال ورشکسته مواجه شویم و بتوانیم درآمدزایی از فوتبال را داشته باشیم.

انتهای پیام/*

لینک کوتاه : https://tehrannews.ir/?p=494760

    ثبت دیدگاه

    دیدگاهها بسته است.