بزرگمردی که از یادها رفت

  • کد خبر : 524034
  • ۲۹ شهریور ۱۳۹۸ - ۱۰:۰۰
بزرگمردی که از یادها رفت

دلایلی که مردم کمتر به میراث گرانبها گذشته خود اهمیت می‌دهند کم‌کاری مسئولین مرتبط و فرهنگسازی نادرست و عدم آموزش صحیح است.

به گزارش شبکه خبری تهران نیوز ؛ اگر گذر شما به قلب تهران و امام زید افتاد متوجه تابلو رنگ و رو پریده‌ای به اسم مقبره لطفعلی خان زند و قبر رو به زوالی متعلق به تکه ای از تاریخ سرزمین کهن ایران می‌شوید.

لطفعلی‌خان زند فرزند دلاور محمد جعفرخان، نواده برادری وکیل‌الرعایا سر سلسله زندیه است که در حدود سال ۱۱۸۷ هجری به دنیا آمد و تا روزگار پادشاهی محمد جعفرخان، در سواحل خلیج فارس زندگی می‌کرد تا این‌که در بهار ۱۲۰۰ هجری با آمدن به پایتخت، این شهر را از مدعیان سلطنت خالی کرد و در همان تاریخ به پادشاهی رسید.

لطفعلی خان زند

وی تا ربیع‌الثانی سال ۱۲۰۹ هجری پادشاهی کرد و پس از آن به دست حکمران آن‌جا گرفتار و نابینا شد و طولی نکشید که بین ماه‌های جمادی‌الاخر و رجب ۱۲۰۹ هجری و در سن ۲۲ سالگی به قتل رسید و در جوار امامزاده زید به خاک سپرده شد.

هرچند درباره‌ی وضعیت مقبره‌ی او تا همین چند دهه گذشته اطلاعاتی در دست نبود، اما دست‌کم از زمانی‌که این مقبره کشف شد و عکس‌ها به عنوان اسناد تاریخی مورد توجه قرار گرفتند، تا امروز وضعیت این مقبره آن‌طور که باید به سامان نبوده است.

وضعیت اسفناک مقبره لطفعلی خان زند

حکایت های تاریخی حاکی از آن است که لطفعلی خان زند یک روزی بهترین شمشیرزن شرق و محبوب ترین پادشاه بوده است. لطفعلی خان زند بسیار خدا دوست بود.

هنگامی که آقا محمدخان قاجار به او گفت بر او سجده کند پاسخ داد: من تنها به خدا سجده می کنم و از او به عنوان شخصیت شاهنامه ای یاد می شود ٬که با اهریمنان و تورانیان وارد جنگ می شود. حال وضعیت اسفناک این پادشاه مشهور قابل تأمل است.

در مورد زندگینامه لطفعلی خان زند در منابع مختلف چنین آمده است که پس از کشته شدن جعفرخان، بر سر جانشینی او بین امرای زند اختلاف بوجود آمد. بالاخره حاجی ابراهیم، کلانتر فارس سپاهی فراهم آورد و لطفعلی خان، فرزند جعفرخان را که در آن تاریخ در غرب فارس زندگی می‌کرد به شیراز خواست و در ۱۵ شعبان سال ۱۲۰۳ هجری قمری وی را که ۲۲ سال داشت بر تخت نشاند.

اولین کار بزرگی که او پیش گرفت، این بود که سه جاده شوسه بین شیراز و بوشهر و شیراز و بندرعباس و شیراز و بندرلنگه احداث کند.

احداث این سه جاده در آن زمان یکی از کارهای بزرگ عمرانی بود که سلاطین پیشین نکرده بودند و دومین کار بزرگی که درصدد بود انجام دهد، ساختن سدی روی رودخانه موند بود تا آب آن رودخانه را بر اراضی دو طرف رودخانه سوار کند.

رودخانه موند رودی است که از کوه های فارس سرچشمه می گرفت و در گذشته بدون استفاده به خلیج فارس می ریخت.

اگر آن سد ساخته می‌شد، قسمت وسیعی از فارس که استفاده نشده بود یکی از حاصل‌خیزترین مناطق محسوب می‌شد و اگر سه جاده را که می‌خواست احداث کند به پایان می‌رسید، در توسعه آبادی و بازرگانی فارس مؤثر می‌شد، اما جنگ‌های لطفعلی خان با آقامحمدخان قاجار مانع از آن شد که او بتواند این کارها را انجام دهد.

 بیشتر بخوانید:

مقبره لطفعلی خان زند کجاست؟

حال بسیاری از مردم در تهران نمی دانند که پیکر بی چشم او در امامزاده “زید ”در بازار تهران در راسته فرش و قالی فروش ها است و کم کم مانند دیگر بزرگان تاریخی به دست فراموشی سپرده شده است.

لطفعلی خان زند

بیگانگی مردم با میراث فرهنگی

شاید دلایلی که مردم کمتر به میراث گرانبها گذشته خود اهمیت می دهند کم کاری مسئولین مرتبط و فرهنگسازی نادرست و عدم آموزش صحیح باشد.

با شکست و مرگ لطفعلی خان سلسله زندیه پایان گرفت و افراد خانواده‏اش به مصیبت های زیادی گرفتار شدند. شایستگی ها و دلاوری ها و پایداری های لطفعلی خان، موضوع تصنیف ها و ترانه‏هایی شد که مردم در کوچه و بازار می‏خواندند و ورد زبانشان بود از جمله ترانه‏ها این است که قسمتی از آن نقل می‏شود:

بالای بان اندران

قشون آمد مازندران

جنگی کردیم نیمه تمام

لطفی میره شهر کرمان

باز هم صدای نی میاد

آواز پی در پی میاد

حاجی تو را گفتم پدر

تو ما را کردی در بدر

خسرو دادی دست قجر

لعنت به ریش تو پدر

باز هم صدای نی میاد

آواز پی در پی میاد

لطفعلی خان بوالهوس

زن و بچه‏اش بردند طبس

مانند مرغی در قفس

طبس کجا تهران کجا

باز هم صدای نی میاد

آواز پی در پی میاد

لطفعلی خان مرد رشید

هر کس رسید آهی کشید

مادر، خواهر، جامه درید

لطفعلی خان بختش خوابید

باز هم صدای نی میاد

آواز پی در پی میاد

انتهای پیام/*

لینک کوتاه : https://tehrannews.ir/?p=524034

    ثبت دیدگاه

    دیدگاهها بسته است.