هم اکنون عضو کانال تلگرام تهران نیوز شوید

هرگز آن صحنه را فراموش نمی‌کنم. آن موقع که راننده پژو ۲۰۶ با سرعتی دیوانه وار به طرف آمبولانس آمد و تنها به خاطر یک لحظه هیجان، چندین خانواده را داغدار کرد…

به گزارش شبکه خبری تهران نیوز، هرگز آن صحنه را فراموش نمی‌کنم. آن موقع که راننده پژو ۲۰۶ با سرعتی دیوانه وار به طرف آمبولانس آمد و تنها به خاطر یک لحظه هیجان، چندین خانواده را داغدار کرد…

پاییز سال ۸۷ حدود ساعت ۶ و ۳۰ دقیقه صبح به مأموریتی در خیابان مشتاق سوم بعد از کانال «جی شیر» روبه‌روی سازمان انتقال خون اصفهان اعزام شدیم. آن‌طور که اعلام شده بود راکب یک موتورسیکلت در برخورد با نیسان پارک شده کنار خیابان بشدت آسیب دیده بود.

با توجه به فوریت حادثه، از چند کوچه فرعی خود را به محل رساندیم اما خیابان آنقدر شلوغ بود که تا فاصله ۱۰۰ متری هیچ جای پارکی وجود نداشت. به همین دلیل خودرو را نزدیک محل متوقف کردیم و سراغ مصدوم رفتیم.

بررسی‌های مقدماتی‌مان نشان داد موتورسوار مجروح سربازی است که تنها یک ماه از خدمتش مانده بود. آن‌طور که هم خدمتی‌اش می‌گفت او برای اینکه دیر به پادگان نرسد با سرعت در خیابان می‌رانده که تصادف Crash کرده بود. مصدوم از ناحیه فک و دست راست دچار شکستگی شده بود و درد شدیدی داشت. در نخستین گام با گردنبند مخصوص، گردن بیمار را ثابت نگه داشتیم و پس از سرم تراپی، دستش را با آتل بستیم.

در همه این لحظات، جمعیت زیادی دورمان ایستاده و تماشایمان می‌کردند، چون همکارم برای جابه‌جا کردن آمبولانس رفته بود، برای اینکه بتوانم شرایط انتقال مصدوم را به داخل آمبولانس فراهم کنم از هم خدمتی آن سرباز خواستم دست مصدوم را بالا نگه دارد. من هم بسرعت وسایل را داخل آمبولانس بردم اما وقتی خواستم پیاده شوم و مصدوم را ببرم ناگهان یک پژو ۲۰۶ را دیدم که با ۱۲۰ کیلومتر سرعت مستقیم به سمت ما می‌آمد. سرعتش آنقدر زیاد بود که یک لحظه مرگ را جلوی چشمانم دیدم و…

لحظاتی بعد گیج و منگ با صدای فریاد و گریه مردم به خودم آمدم و فهمیدم پس از برخورد آن خودروی سواری با ستون چپ آمبولانس، من به عقب پرتاب شده و سرم به سقف خورده و روی برانکارد افتاده بودم. از شدت ضربه، آمبولانس ۱۰۰ متری جابه‌جا شده بود و از همکارم هیچ خبری نداشتم، اما فاجعه هولناک‌تر از تصور من بود.خودروی ۲۰۶ پس از برخورد با آمبولانس منحرف شده و با گذشتن از روی سرباز مصدوم، دست کـم ۱۵ نفر از تماشاگران حاضر را نیز زیر گرفته و همه را مجروح کرده بود. کمی آن طرف‌تر سربازی که دست مصدوم را نگه داشته بود ، دیدم که بر اثر تصادف و برخورد سرش با جدول، ضربه مغزی شده بود.بلافاصله درهمان حال بی‌سیم را برداشتم و درخواست کمک کردم و بسرعت ۴ واحد کمکی از اورژانس‌های چهارراه نظر، پروین، صفه و خوراسگان در محل حاضر شدند.

متأسفانه هر دو سرباز مصدوم به‌دلیل شدت جراحت‌ها، قبل از رسیدن به بیمارستان جان باخته بودند و بقیه مصدومان نیز به بیمارستان انتقال یافتند.

همکارم آقای رستمی هم که بموقع متوجه ۲۰۶ شده بود، خودش را به داخل شمشادهای کنار خیابان پرتاب کرده و آسیب جزئی دیده بود.

بررسی‌های پلیسی نشان داد راننده پژو که با سرعتی سرسام آور در خیابان می‌راند به‌دلیل تابش نور خورشید به چشمانش، صحنه تصادف را ندیده و آن فاجعه را رقم زده بود.از آن روز به بعد، آنقدر چشمم ترسیده که هر زمانی برای مأموریت یک تصادف می‌روم، فردی را در فاصله دورتری می‌فرستم تا با گذاشتن علائمی به رانندگان هشدار بدهد تا…

رکنا

انتهای پیام/*

برچسب ها:
به اشتراک بگذارید:
Top

ارسال دیدگاه

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تهران نیوز در وب منتشر خواهد شد
free geoip